مسیر به دنبال آرامش از شریعتی تا فاطمی

مسیر به دنبال آرامش از شریعتی تا فاطمی

⏰ بهترین زمان بازدید: صبح. حتما شما هم یه سال شلوغ و پر فراز و نشیب رو پشت‌سر گذاشتید و نوروز رو زمانی برای پیدا کردن آرامش و استراحت کردن می‌دونید. اما تا حالا به ریلکس کردن توی دل شهر، اون هم با پیاده‌روی و غرق شدن توی کوچه‌ پس‌ کوچه‌ها فکر کردید؟ امروز می‌خوایم توی بافت شهری قرار بگیریم و تمام حواسمون رو متمرکز آرامشی که محیط داره کنیم و سر فرصت به گشت و گذار بپردازیم. تو این مسیر پیچ در پیچ و تاریخی قراره از کوچه و خیابون‌های مرکز تهران که قدمتشون به دهه ۳۰-۴۰ شمسی بر می‌گرده بگذریم. پس بند کفشتون رو سفت کنید و بزنید به دل شهر.

  • محدوده مسیر: بهار
  • زمان لازم برای بازدید: ۴ ساعت
  • حس و حال: گشت و گذار
  • بهترین زمان بازدید: صبح
  • حداقل بودجه: حضور رایگان
  • حواست به آرامش ساکنین محل باشه.
  • مترو؛ خط ۱ ایستگاه شهدای هفتم تیر
    مترو خط ۱ایستگاه شهدای هفتم تیر
    اتوبوس پایانه قدس – شمیرانایستگاه دوراهی

مسیرمون رو از تقاطع خیابون بهار شیراز و دکتر شریعتی شروع می‌کنیم؛درست روبروی سینما ایران.


ایستگاه اول: سینما ایران

سینما ایران
سینما ایران

سینما ایران در سال ۴۵ با اسم «سینما پاسیفیک» در جاده‌ی شمرون ساخته شد. پاسفیک از سری سینماهایی بود که در دهه‌ی چهل دچار حریق شد، حریق‌های پر رمز و راز! این دست خیابون، کنار «دیوارنگاری آدم‌ها» اولین چک‌این رو انجام می‌دیم.

خیابون شریعتی رو به سمت پایین ادامه می‌دیم تا به بن‌بست سخن برسیم. همون بن‌بستی که نمایشگاه ماشین اولشه. وارد بن‌بست بشید، تا انتها که برید به بوستان لرزاده می‌رسید.


ایستگاه دوم: خانه‌ی استاد لرزاده

خانه‌ی استاد لرزاده
خانه‌ی استاد لرزاده

بوستان لرزاده یه پارک نقلی محلیه. چیزی که بیشتر از همه توجه‌مون رو جلب می‌کنه، یه بنای آجری با معماری منحصربه‌فرده که درست وسط پارک جا خوش کرده. اینجا خونه‌ی استاد لرزاده، یکی از معمارهای معاصره. لرزاده طراح و مجری آرامگاه فردوسی بوده!

از خیابون خداپرست، وارد کوچه‌ی مدنی می‌شیم. به انتهای مدنی، دست راست، کوچه‌ی میثاق ششم رو تا انتها می‌ریم.دست چپ، خیابون سرپایینی نیرومند رو می‌ریم تا به میثاق چهارم برسیم.


ایستگاه سوم: کوچه‌ی میثاق

کوچه‌ی میثاق
کوچه‌ی میثاق

حتما صدای جوی آب کوچه‌ی نیرومند توجه‌مون رو جلب می‌کنه، همینطور بافت کوچه، که اکثرش رو خونه‌های قدیمی و دست‌نخورده تشکیل داده. کوچه‌ی میثاق چهارم رو هرچی جلوتر برید، باریک‌تر می‌شه. در انتهای کوچه چک‌این کنید و وارد کوچه‌ی روبرو یعنی طباطبایی بشید.

وقتی از انتهای کوچه‌ی تنگ میثاق چهارم رد شدیم،باید کوچه‌ی طباطبایی رو تا انتها بریم، بعد سر و کله‌ی خیابون خوش آب‌و‌هوای بهار پیدا می‌شه، که این اسم، مخصوصا الآن، واقعاً برازندشه!


ایستگاه چهارم: محله بهار

محله بهار
محله بهار

قدمت بهار به زمان قاجار بر می‌گرده که جزو اراضی ییلاقی درباری بوده و به تپه‌های عباس‌آباد راه داشته. اولین ساکنان محله در سال ۱۳۳۰ به اینجا اومدن که بیشتر، افراد نظامی، نمایندگان مجلس و مقام‌های دولتی وقت بودن و زمین‌هایی رو که از سوی دولت بهشون داده شده‌بود رو ساختن و درش ساکن شدن.

بهار رو تا کوچه‌ی بهشت پایین میایم و بهشت رو تا انتها پیش می‌ریم، بعد سمت چپ کوچه‌ی برومند رو به سمت پایین می‌ریم و به کوچه‌ی ورکش می‌خوریم. کوچه‌ی دیوار به دیوار «ورزشگاه امجدیه».


ایستگاه پنجم: راسته‌ی غذافروشی خیابان ورکش

راسته‌ی غذافروشی خیابان ورکش
راسته‌ی غذافروشی خیابان ورکش

در حالی که داریم خونه‌های قدیمی سر راه رو تماشا می‌کنیم و از سکوت کوچه‌ها لذت می‌بریم، کوچه‌ی خوش‌آب‌وهوای ورکش رو به سمت خیابون مفتح پیش می‌ریم، یه راسته‌ی کافه و رستوران و فست‌فودی می‌بینیم که برای تجدید قوا، دستمون برای انتخاب هر نوع غذایی بازه. البته که در ادامه مسیر هم پیشنهادهای جذابی برای غذا خوردن هست.

از اون دست مفتح، از خیابون پهن و دنج شیرودی، وارد کوچه‌ی باریک گیتی می‌شیم و تا انتها می‌ریم. بعد وارد ادیب می‌شیم. ادیب که تموم شد از خیابون کریمخان می‌ریم پل عابر میدون هفتم تیر.


ایستگاه ششم: پل عابر میدان هفتم تیر

پل عابر میدان هفتم تیر
پل عابر میدان هفتم تیر

با گذشتن از خیابون کریمخان و پل عابر بزرگ میدون هفتم تیر، وارد فاز دیگه‌ای از تور ‌می‌شیم. اما برعکس همه‌ی روزهای سال، قرار نیست اینبار از روی پل عابر با عجله رد شیم. هوا عالیه، پس همون بالا، روی پل می‌ایستیم و به منظره‌ی ابدی خیابون کریمخان نگاه می‌کنیم، به گذر ماشین‌ها و آدم‌ها و ضرب‌آهنگ نوروزی شهر.

رو به بالا خیابون قائم مقام رو پیش می‌ریم، از خیابون اعرابی(۱) دوباره می‌ندازیم توی کوچه‌ها. در آرامش بهاری محله، اعرابی رو تا خیابون حسینی ادامه میدیم، کافه ساندیز منتظرمونه.


ایستگاه هفتم: کافه ساندیز

کافه ساندیز
کافه ساندیز

اگر از راسته‌ی خوراکی فروشی ورکش چیزی نگرفتید، الان وقتشه توی «کافه ساندیز» انرژی‌تون رو برگردونید. ساندیز به سبک داینرهای آمریکایی ساخته شده و با وارد شدن به کافه، انگار پرت شدید توی دهه‌ی پنجاه آمریکا. این رو می‌شه از صندلی‌های چرمی و قرمز، زمین شطرنجی، موزیک «راک‌اندرول» که در حال پخشه و منوی کافه فهمید.

خیابون حسینی رو بالا میایم تا از کوچه‌ی چهارم غربی وارد خیابون آروم سنایی بشیم. سر بالایی ملایم رو طی می‌کنیم تا به کوچه‌ یازدهم برسیم که از خونه‌ی آجری قدیمی سر کوچه معلومه.


ایستگاه هشتم: محله سنایی

محله سنایی
محله سنایی

محله‌ی سنایی یکی از محله‌های اصیل تهرانه. محله‌ای که اکثر ساکنینش رو ارامنه و زرتشتیان تشکیل میدن. این محله جزو باغ‌های بزرگ بهجت‌آباد بود و از اواخر دهه ۳۰ خونه‌سازی‌های این محله شروع شد.ویژگی بارز این منطقه اینه که بخش زیادی از بافتش دست‌نخورده مونده و تراکم جمعیت کمی داره. قدم بزنید و آرامشش رو لمس کنید.

خیابون یازدهم رو پیش می‌ریم. کوچه پره از خونه‌های دست‌نخورده، سکوت و هوای تازه‌ی. وقتی کوچه رو پیش بریم، درست در تقاطع یازدهم و میرزای شیرازی، خانه‌موزه بتهوون جا خوش کرده.


ایستگاه نهم: خانه موزه بتهوون | چمن آرا

خانه موزه بتهوون | چمن آرا
خانه موزه بتهوون | چمن آرا

مکانی که بتهوون در اون قرار داره یه خونه قدیمی با معماری منحصربه‌فرده که به تازگی بازسازی شده و از خطر تخریب نجات پیدا کرده. بتهوون ارزشش رو داره که سری بهش بزنید و برای گذران بقیه نوروز و سوغاتی از این تور آلبوم موسیقی یا گلدونی از گلفروشیش بخرید.

از بتهوون که بیرون اومدیم، خیابون تمیز میرزای شیرازی رو تا پمپ بنزین بالا میایم و وارد کوچه چهاردهم می‌شیم. همینطور که جذب سکوت کوچه‌ایم، ادامه می‌دیم تا به خیابون لارستان برسیم.


ایستگاه دهم: خیابان لارستان

خیابان لارستان
خیابان لارستان

لارستان از قدیم الایام بورس ساز فروش‌های مرکز شهر بوده. یه‌کمی که برید بالا می‌تونید مغازه‌های کوچیکی رو ببینید که پیانو و گیتار و انواع ساز می‌فروشن. داریم به آخرای تور می‌رسیم. در ادامه، بعد از خیابون سربداران وارد ولیعصر و بعد میدون فاطمی می‌شیم.

لارستان رو پایین میایم و وارد کوچه‌ی افتخاری نیا می‌شیم. کوچه رو در آرامش بینظیرش ادامه می‌دیم،تا به خیابون ولیعصر برسیم.بعدش با احتیاط رد می‌شیم و به سمت میدون فاطمی حرکت می‌کنیم.


ایستگاه یازدهم: کافه لمیز | فاطمی

کافه لمیز | فاطمی
کافه لمیز | فاطمی

خب به قهوه‌ی لمیز رسیدیم تا برای طی کردن این ۵ کیلومتر به خودمون جایزه بدیم و گلومون رو تازه کنیم. شاید بعد از گذر از این همه کوچه و محله‌ی خلوت، شلوغی میدون فاطمی خیلی به نظر بیاد. الان وقتشه توی کافه بشینید و به گذری که از دل شهر داشتید فکر کنید. حسابی خسته نباشید.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.