مسیر خیابان لاله‌زار

مسیر خیابان لاله‌زار

⏰ بهترین زمان بازدید: عصر خیابون «باغ لاله‌زار» یا به اختصار و امروزی «لاله‌زار» یکی از محورهای تجاری، فرهنگی و اجتماعی تهران معاصر تا دهه‌ی ۵۰ و اوایل ۶۰ بوده. این خیابون شمالی-جنوبی در حال حاضر از میدون امام خمینی (توپخونه) شروع و تا خیابون انقلاب اسلامی امتداد داره. بخش شمالی اون یعنی حدفاصل خیابون انقلاب تا خیابون جمهوری به نام «لاله‌زار نو» و بخش جنوبی اون یعنی حدفاصل جمهوری تا میدون امام خمینی به نام «لاله‌زار» (یا لاله‌زار جنوبی) شناخته می‌شه. این خیابون به دستور ناصرالدین‌شاه و تحت تاثیر دیدن خیابون شانزه‌لیزه‌ی پاریس ساخته می‌شه و به دلیل وجود باغ‌های بزرگ اطرافش، که احتمالا لاله‌های وحشی توی اون‌ها می‌روییده، اسم «باغ لاله‌زار» یا «لاله‌زار» رو براش انتخاب کردن.👣

در ایستگاه متروی امام خمینی پیاده شده به سمت شرق میدون ابتدای خیابان لاله‌زار برید تا به ساختمان بانک تجارت برسید.

  • محدوده مسیر: خیابان لاله‌زار
  • زمان لازم برای بازدید: ۳ ساعت
  • حس و حال: کشف شهر
  • بهترین زمان بازدید: عصر
  • حداقل بودجه: حضور رایگان
  • دوربین ببر!
  • مترو؛ خط ۱ ایستگاه امام خمینی (ره)

ایستگاه اول: ساختمان بانک تجارت

ساختمان بانک تجارت
ساختمان بانک تجارت

بانک شاهی تنها ساختمون باقی‌مونده از بدنه‌ی قدیمی میدون توپ‌خونه‌ست. ساختمون بانک شاهی زیر نظر انگلستان در سال ۱۲۶۹ شروع به کار کرد و برای اولین بار در ایران اسکناس چاپ کرد. در دوره‌ی پهلوی با افتتاح بانک ملی به مرور فعالیت اون کم شد و بعد از انقلاب به یکی از شعبات بانک تجارت تبدیل شد.

بعد از بازدید از ساختمون بانک شاهی وارد خیابون لاله‌زار شده و با کمی پیاده‌روی دست چپ‌تون سردر تئاتر نصر رو می‌بینید.


ایستگاه دوم: اثر تاریخی تئاتر نصر

تئاتر نصر
تئاتر نصر

تئاتر نصر یکی از قدیمی‌ترین سالن‌های تئاتر تهرانه که در اواخر دوره‌ی قاجار ساخته شده. این سالن در واقع بخشی از گراند هتل بود که بعدها در سال ۱۳۲۰ توسط سیدعلی‌خان نصر توسعه یافت. سالیان ساله که درِ این‌جا بسته‌ست. مدتیه که در اختیار شهرداریه و قراره مرمت، بازسازی و تبدیل به موزه شه.

در ادامه مسیر خیابون رو به سمت شمال ادامه داده و حواستون باشه تابلوی کوچه‌ی اتحادیه رو رد نکنید، وارد کوچه بشید.


ایستگاه سوم: اثر تاریخی خانه اتحادیه

خانه اتحادیه
خانه اتحادیه

در انتهای کوچه به یک بنای زیبای قاجاری به نام «خانه‌ی اتحادیه» می‌رسید که وسط باغی به همین نام قرار گرفته. سردر زیباش خبر از معماری جذاب اون داره. این همون خونه‌ایه که فیلم «دایی‌جان ناپلئون» رو درش فیلم‌برداری کردن. امیدوارم این خونه به زودی برای بازدید عموم باز بشه.

از کوچه خارج شده به سمت چپ رفته و بعد از حدود ۵ دقیقه به کوچه برلن می‌رسید.


ایستگاه چهارم: کوچه برلن

کوچه برلن
کوچه برلن

به این خاطر بهش می‌گن برلن (یا برلین) که کنار سفارت آلمان قرار گرفته. یه طرفش توی لاله‌زاره و یه طرفش توی فردوسی. داخلش پر از لباس‌فروشی‌های جذاب به سبک همون ۲۰ یا ۳۰ سال پیشه. مطمئنا تابلویی با نوشته‌ی قرمزرنگ «فروشگاه تهران بزرگ» نظرتون رو جلب می‌کنه.

مسیر رو همین‌طور به سمت شمال ادامه دهید به تقاطع لاله‌زار و جمهوری می‌رسید. در قسمت شمال‌شرقی تقاطع ساختمون کافه پارس رو می‌بینید.


ایستگاه پنجم: کافه پارس

کافه پارس
کافه پارس

«کافه پارس» که می‌تونه یه‌تنه مارو به لاله‌زار دهه‌های ۳۰ و ۴۰ ببره؛ خیابونی که زمانی محل کسب‌های نوظهور و شیک غربی‌مآبانه، کافه‌ها، سالن‌های تئاتر و سینماها بود. البته این کافه هم مثل اکثر ساختمون‌ها و مغازه‌های باقی‌مونده از لاله زار قدیم، بلااستفاده‌ست (یا شاید به عنوان انباری ازشون استفاده می‌شه).

کمی بالاتر از چهارراه دست چپ سردر سینما رودکی رو می‌بینید.

ایستگاه ششم: سینما رودکی

سینما رودکی
سینما رودکی

امکان نداره فیلم قدیمی از لاله‌زار ببینید و سردر ورودی سینما متروپل رو توش نبینید. این بنای ۷۰ ساله کاری از «وارطان هوانسیان» معمار معروف دهه‌ی ۲۰ شمسی‌ست. این سینما متاسفانه در سال ۱۳۸۷ تعطیل شده و بازدید نداره.

مسیر رو ادامه بدید با حدود ۷-۸ دقیقه پیاده‌روی به مغازه کلاه‌فروشی رحمت‌الهی می‌رسید.


ایستگاه هفتم: کلاه دوزی رحمت الهی

کلاه دوزی رحمت الهی
کلاه دوزی رحمت الهی

آقای رحمت‌الهی پدر خانواده، کار رو از شاگردی کنار دست «ابراهیم حسینی» تو کوچه رفاهی شروع می‌کنه. وقتی در این کار خبره می‌شه، مغازه‌ای تو خیابون ولیعصر می‌زنه و بعد از چندبار جابه‌جایی، در سال ۱۳۴۷ به خیابون لاله‌زار میاد و مغازه‌ی فعلی رو راه می‌ندازه و از اون سال تا به حال در اختیار این خونواده‌ست.

کمی بالاتر سر چهارراه ساختمون قدیمی و در حال تخریبی رو می‌بینید که در قدیم به عنوان هتل ازش استفاده می‌شده.


ایستگاه هشتم: هتل سیروس

هتل سیروس
هتل سیروس

«هتل سیروس» (یا مهمونخونه‌ی سیروس) یکی از قدیمی‌ترین هتل‌های تهرانه که بنای در حال تخریبش باقی مونده. این هتل از نظر فرم معماری، قدیمی‌تر از چند هتل دیگه‌ی واقع در این خیابونه. هتل سیروس در دوره‌ی پهلوی اول بنا شد و به تازگی در دست مرمت قرار گرفته.

مسیر رو برگشته کمی پایین‌تر از کلاه‌فروشی رحمت‌الهی به کوچه‌ی پیرنیا می‌رسید. وارد کوچه شده، در انتهای اون پاساژ مرجانه که کافه ایوان داخل اونه.


ایستگاه نهم: کافه ایوان

کافه ایوان
کافه ایوان

به انتهای مسیر رسیدیم و وقتشه در کافه‌ی زیبا و دنج ایوان استراحت کنین. کافه ایوان ویوی خوبی رو به خونه‌ی زیبای مشیرالدوله داره.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.