موزه دفاع مقدس

۴.۷<امتیاز>
بازسازی عظیم حادثه‌ی جنگ
میدان ونک، بزرگراه شهید حقانی، انتهای خیابان سرو، روبروی پارک طالقانی
۱۰۰۱ بارمسیریابی
امتیاز۴/۵سطح قیمت
امتیاز۵/۵کیفیت آثار
امتیاز۵/۵نحوه ی نگهداری
امتیاز۴/۵تسلط راهنمای موزه

درباره موزه دفاع مقدس

به جرات میشه گفت این موزه یکی از بزرگترین موزه‌های ایرانه. این موزه با استفاده از تکنولوژی‌های دیجیتال سعی داره تا مفاهیم تاریخ انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و آنچه که در این دوران گذشته رو نشون بده.

توصیف ساختمان موزه

ساختمون اصلی موزه 800 متر مساحت داره و محوطه‌ی کل موزه چیزی نزدیک به 18 هکتاره.

درباره آثار

اگر از ورودی شمالی موزه(متروی حقانی) وارد بشید، اولین چیزی که باهاش روبرو می‌شید، مسجد جامع خرمشهره. ​این مسجد یکی از مهم‌ترین سنگرهای شهر در زمان جنگ بوده و هر کس دنبال غذا، اسلحه یا شخص گمشده‌ای بوده، به اینجا مراجعه می‌کرده. اگر مجروحی داشته به اینجا می‌آورده و یا فرماندهان برای سازماندهی نیروهاشون از این مسجد استفاده می‌کردن و یه جورایی نماد مقاومت مردم جنوب محسوب می‌شه. به خاطر همین این مسجد در ابعاد واقعی در ورودی محوطه ساخته شده و جالبه بدونید که با سیستم نورپردازی ویژه‌ای که براش تعبیه شده، می‌تونه صحنه‌ی تخریب و بازسازی مسجد رو روی دیوارهاش نمایش بده و با این وجود این مسجد فقط ماکت نیست و جنبه‌ی کاربردی هم داره. بعد از عبور از مسجد می‌رسید به شمالی‌ترین نقطه‌ی ساختمون 800 متری، که این ورودی فقط برای بازدید از «گالری فکر» و فروشگاهه. اگر وارد نشدید به مسیرتون ادامه بدید، حدود 200 متر پایین‌تر سمت راست یه خروجی هست که نوشته «سالن تیراندازی شهید همدانی». تو این سالن این فرصت رو دارید که با هزینه‌ی مناسب با تفنگ کلاشنیکف واقعی تیراندازی کنید، اما با تیرهای لیزری. این بازی 4 مرحله داره و تو هر مرحله 30 فشنگ خواهید داشت. البته به زودی قراره سلاح‌های دیگه‌ای مثل کلت هم به مجموعه اضافه بشه و امکان بازی‌های گروهی و پرهیجان‌تر هم فراهم بشه. پیشنهاد می‌کنم این تجربه رو از دست ندید. قبل از اینکه وارد ساختمون اصلی بشید، پیشنهاد من اینه که تا خسته نشدید اول کل محوطه‌ی باز و «باغ دره» رو ببینید. از اونجایی که این موزه تو خوش‌آب‌و‌هواترین نقطه‌ی تهران(تپه‌های عباس‌آباد/کمربند سبز) بنا شده، گونه‌های گیاهی مختلفی امکان رشد دارن و طراحان مجموعه از این فرصت استفاده کردن و 400 گونه‌ی گیاهی در این دره کاشتن. اما از اونجایی که اعتقاد دارن اینجا یک مقصد سرسبز برای گشت و گذار نیست، از گل‌های رنگارنگ و فصلی استفاده نکردن و چون قراره داستان مقاومت رو روایت کنن، از گیاهانی استفاده شده که در 4 فصل سال مقاومن و همیشه سبزن. جالبه بدونید 90 درصد این گیاهان دارویی‌ هستن و به زودی قراره شناسنامه‌دار بشن تا هم بدونیم اسمشون چیه و هم اینکه مناسب چه درمانی هستن. راستی راه‌رفتن رو چمن‌های اینجا ممنوع نیست، چرا که در مقابل آسیب مقاوم هستن و توان ترمیم خودشون رو دارن. در محوطه‌ی بیرونی موزه انواع و اقسام ماشین‌ها و موشک‌های جنگی رو می‌بینید. از تانک و انواع موشک و موشک‌انداز گرفته، تا هلی‌کوپتر و هواپیمای بدون سرنشین. ممکنه با یه سری ویترین شیشه‌ای که داخلش یه‌سری ماشین شخصی با روکش سفید قرار داره، روبرو بشید که ندونید داستانش چیه. این ماشین شهدای هسته‌ایه که مورد ترور واقع شدن. بعد از بازدید از کل محوطه، دیگه وقتشه که سراغ ساختمون اصلی برید. وارد که شدین، می‌تونید صبر کنید تا با راهنما بازدید کنید، اما چون خیلی موزه‌ی وسیعه، من پیشنهاد می‌کنم انفرادی از اون دیدن کنید. این ساختمون 8 تالار داره که یکی سمت راست و 7 تا تالار سمت چپه. اول از سالن سمت راست که اسمش «تالار پروانه‌ها»ست، شروع کنید. در بدو ورود با تندیس فرماندهان به ترتیب تاریخی روبرو می‌شید که با نورپردازی و صداپردازی جالبی که در فضا اجرا می‌شه یه احساس رویاگونه به آدم منتقل می‌کنه. در ادامه با یه‌سری ویترین از وسایل به یادگار مونده‌ی رزمنده‌ها روبرو می‌شید که خوندن نامه و دست‌نوشته‌هاشون خالی از لطف نیست. از بخش‌های دیگه‌ی این تالار تصاویر سه‌بعدی موثرترین‌ فرماندهان جنگ در قالب 72 ویترین هست که با پیشرفته‌ترین تکنیک‌های تصویری و نوری در یک تونل به نمایش دراومده. بعد از اتمام تالار پروانه‌ها، بازدید از تالار هفتگانه رو شروع کنید. من سعی می‌کنم برای کوتاه‌شدن مطلب به نوشتن جالب‌ترین بخش هر تالار اکتفا کنم و بقیه رو بذارم خودتون تجربه کنید. تالار اول اسمش تالار «ریشه‌ها»ست که تلفیقی از تمدن ایران کهن با معارف اسلامیه. تالار دوم یعنی «آستانه» داستان شروع مبارزات مردمی تا ورود امام به ایران رو روایت می‌کنه. جذاب‌ترین بخش این تالار دیوار شعارنویسیه که با بهره‌گیری از تکنولوژی نوری روی دیوار، شعارهای اون دوران با افکت صوتی اسپری‌های رنگی نقش می‌بنده. «حیرت و قضاوت» اسم تالار سومه که تجربه‌های حسی و تصویری جالبی رو برای مخاطب شبیه‌سازی می‌کنه. اول از همه برید سراغ «اتاق بمباران» که یه فیلم 7 دقیقه‌ای از بمباران و حمله‌ی هوایی توسط صدامه. شما داخل یه اتاقک قرار می‌گیرید که سه‌طرف اون تاریکه و یک صفحه‌ی نمایش روبروی شما وجود داره که تا سقف بالای سرتون ادامه داره. یه‌سری مربع کف زمین هست که باید روی اون‌ها بایستید. موقعی که بمباران شهر شروع می‌شه، حس می‌کنید وسط اونجا حضور دارید و یه ترس عجیبی می‌ریزه تو دلتون. بغض عجیبی تو گلوی آدم شکل می‌گیره و تو بُهت به تصویر خیره می‌شید و خدا رو شکر می‌کنید که اون روزها تموم شده. ماکت «پالایشگاه آبادان» یکی از خفن‌ترین بخش‌های این تالاره که با استفاده از قطعات واقعی به جا مونده از دوران جنگ ساخته شده. با استفاده از افکت‌های تصویری و صوتی آتش‌گرفتن، پالایشگاه رو از نزدیک تجربه خواهید کرد. یه جمله روی دیوار این بخش دل آدم رو به آتیش می‌کشونه: « آنجا دل آهن آب می‌شد ......... پیش آتشی که سینه من تاب آورد» بخش بعدی این تالار شبیه‌سازی بخشی از خرمشهر بعد از تخریبه. می‌تونید تو این کوچه‌ها قدم بزنید و جمله‌ی معروف عراقی‌ها روی دیوار خرمشهر رو ببینید: «جئنا لنقبی/ آمدیم که بمانیم». با خوندن این جمله یه خشم عجیبی وجود آدم رو می‌گیره. در کنار این دیوار یه کلاس درس و یه اتاق خواب تخریب‌شده رو می‌بینیم با تصاویری از جنگ که با پروژکتور رو اون‌ها به نمایش در میاد و حال آدم رو دگرگون می‌کنه. تالار «دفاع» تالار بعدیه. تو این تالار سراغ سنگر سرد و گرم برید. با یه اتاقک سرپوشیده روبرو می‌شید. در رو که باز می‌کنید یه باد سردی می‌خوره تو صورتتون و نزدیکه یخ بزنید. در بعدی رو باز کنید و وارد اتاق بعدی بشید. هرم داغی که می‌خوره تو صورت آدمو پرت می‌کنه به سنگرهای مناطق گرمسیر. تحمل‌کردن هوای این سنگرها برای چند دقیقه هم کار دشواریه، حالا تصور سربازهایی رو که تو این آب و هوا مشغول جنگیدن بودن. بعد از این می‌رسیم به تالار «آرامش و مقابله». یکی از جالب‌ترین بخش‌های این تالار فیلم سه‌بعدی شهید آوینیه، انقدر خوب و باکیفیت ساخته شده که حس می‌کنی واقعا شهید آوینی تو یه اتاق جلوی روت نشسته و داره تو 7 دقیقه داستان جنگ رو روایت می‌کنه. یکی از عجیب‌ترین تجربه‌های این تالار رد شدن از روی معبر مین و پل لغزنده‌ روی رودخونه‌ست. بعد از این سراغ راکت‌انداز کاتیوشا رو بگیرین. «شهادت» تالار پنجمه که با پل شهادت شروع می‌شه. یه دیواری تو این بخش وجود داره که پر از پلاک‌های آبی‌رنگ کوچه‌ها و خیابون‌های شهرهای مختلف ایرانه. بلافاصله بعد از این دیوار می‌رسید به راهروی روزنامه‌ها. این راهرو که ورودی تالار پیروزیه یکی از هیجان‌انگیزترین بخش‌های این موزه‌ست. در و دیوارش پر شده از روزنامه‌هایی که با نهایت دقت ساخته و نصب شدن. و اما بالاخره بازدید از این موزه با «تالار سرانجام و مقاومت» به پایان می‌رسه. بازدید از ماکت امام(ره) در حسینه‌ی جماران می‌تونه جالب‌ترین بخش این تالار باشه.

هزینه ورودی

قیمت بلیط این موزه 12 هزار تومنه.

نظر یا تجربه شخصی

اگر پا درد دارید، یا توان پیاده‌روی طولانی ندارید، نگران نباشید. این موزه به دلیل این که جانبازان زیادی ازش بازدید می‌کنن، امکانات حمل و نقل راحت بازدیدکنندگان رو فراهم کرده و می‌تونید از این امکانات استفاده کنید. جالبه بدونید اگر فرزند خردسالی همراهتون باشه، در حین بازدید مسئولین موزه امکان نگه‌داری فرزندتون رو فراهم کردن.👣

منتشر کنندهپیاده‌چی پانته آ غلامی
  • مناسب برای خردسالغیرفعالبزرگسال
  • امروز 09:00 تا 22:00
    شنبه09:00 تا 22:00
    یکشنبه09:00 تا 22:00
    دوشنبه09:00 تا 22:00
    سه شنبه09:00 تا 22:00
    چهارشنبه09:00 تا 22:00
    پنج شنبه09:00 تا 22:00
    جمعه11:00 تا 22:00
  • میدان ونک، بزرگراه شهید حقانی، انتهای خیابان سرو، روبروی پارک طالقانی
  • مترو؛ خط ۱ ایستگاه شهید حقانی
  • جای پارک به سختی
سرویس بهداشتی ندارد
دلیوری ندارد
Loading...
مسیریابی

نظرات

بدون نظر
هنوز هیچ نظری ثبت نشده

مطالب مرتبط