خیابون ولیعصر

۴.۱<امتیاز>
بلندترین خیابان خاورمیانه
میدون تجریش، خیابون ولیعصر
۲۳۶ بارمسیریابی
امتیاز۲.۵/۵قدمت
امتیاز۵/۵امکانات
امتیاز۵/۵دسترسی
امتیاز۴/۵حفظ هویت بصری

درباره خیابون ولیعصر

بلندترین خیابون خاورمیانه درست همینجا بغل گوشمون توی شهر تهران واقع شده، خیابون «ولیعصر» یا همون «پهلوی» سابق. اگه پاریس به خیابون شانزلیزه، نیویورک به خیابون وال استریت و استانبول به خیابون استقلال معروف باشه، تهران هم به خیابون ولیعصر و چنارهای بلندش معروفه. «پیترو دلاواله» جهانگرد ایتالیایی گفته: «اگر استانبول شهر سروهاست، تهران را باید شهر چنارها خواند». خیابون ولیعصر از جنوب شهر تا بالاشهر تهران از بین طبقات اجتماعی مختلف جامعه عبور می‌کنه و تغییرات سبک زندگی و شهری رو نمایش می‌ده. /// موقعیت جغرافیایی این خیابون در طول مسیر 18 کیلومتریش که از میدون راه‌آهن تا میدون تجریش کشیده شده در محدوده‌ی 4 منطقه‌ی شهرداری (مناطق 1، 3، 6 و 11) قرار داره. تاریخچه ساخت خیابون ولیعصر به دستور «رضاشاه» که در اون زمان وزیر جنگ بود در سال 1300 آغاز شد، «عبدالله مستوفی» انگیزه‌ی ساخت این خیابون رو تصمیم رضاشاه برای متصل کردن کاخ «سعدآباد» به «کاخ مرمر» (تقاطع خیابون ولیعصر و امام خمینی) بیان کرده. در واقع چهار خیابون قدیمی دوران قاجار یعنی خیابون باغ جنت (از پل امیربهادر تا میدون منیریه)، خیابون امیریه (از میدون منیریه تا کاخ مرمر)، خیابون باغ انگوری ( از کاخ مرمر تا خیابون جمهوری) و خیابونی که در محدوده‌ی امروزی از خیابون جمهوری تا تئاتر شهر قرار داشته، هسته اولیه خیابون ولیعصر رو تشکیل می‌دن. درختکاری خیابون از همون ابتدای کار آغاز شد، عبدالله مستوفی در کتاب «شرح زندگانی من» گفته: «در خیابون پهلوی به فاصله هر دو متر، یک چنار و بین هر دو چنار یک بوته‌ی گل سرخ کاشتند.» از این جمله می‌شه نتیجه گرفت که مجموعا در این خیابون 18 هزار چنار کاشته شده که البته بعضی می‌گن 24 هزار اصله درخت کاشته شد. در سال 1307 این خیابون از محدوده‎ی «بلدیه‌ی تهران» (مکان تئاترشهر) به بالا سنگفرش و در سال 1311 آسفالت شد. تا سال 1320 اینجا به عنوان جاده‌ای اختصاصی برای رفتن به شمیرانات محسوب می‌شده و درباریان، نظامیان، وزیران و آدم‌های خاصی اجازه تردد داشتن. بعد از شهریور 1320 اینجا به یه جاده‌ی عمومی تبدیل شد. در اون زمان اینجا به شکل جاده‌ای بود که از میان تپه‌ها می‌گذشت و به ییلاق می‌رسید و شباهتی به خیابون امروزی نداشت و طی سال‌های 1322 تا 1355 خیابون ولیعصر به شکل امروزی دراومد. ابتدا این خیابون برای مدت کمی «جاده‌ی مخصوص پهلوی» نام داشت که بعد تا قبل از انقلاب پهلوی نامیده می‌شد، بعد از پیروزی انقلاب برای مدت کوتاهی نام مصدق رو روی اون گذاشتن و در نهایت ولیعصر نام گرفت. ویژگی‌ها و امکانات تو خیابون ولیعصر از میدون راه‌آهن تا تجریش چهارراه‌ها، میدون‌ها و مکان‌های مهم زیادی قرار گرفته. البته تو این خیابون طولانی به جز میدون ولیعصر فقط دو میدون دیگه یعنی میدون منیریه و ونک وجود داره. تو این خیابون از هر قشر و صنفی زندگی و کار می‌کنن و به اصطلاح از شیر مرغ تا جون آدمیزاد تو این خیابون پیدا می‌شه. بیاید از میدون تجریش شروع کنیم و خیابون‌ها و مکان‌های مهم اینجا رو نام ببریم: خیابون شهرداری و فناخسرو، باغ فردوس، خیابون فلاحی (زعفرانیه)، خیابون پسیان، خیابون فرشته، چهارراه پارک‌وی (تقاطع اتوبان چمران و مدرس)، هتل استقلال، سازمان صداوسیما، برج جام‌جم، بوستان ملت، سینما پردیس ملت، بیمارستان رجایی، اتوبان هاشمی رفسنجانی (نیایش)، بلوار اسفندیار، بلوار میرداماد، برج‎ و مرکز خرید اسکان، میدون و خیابون ونک، خیابون ملاصدار و برزیل، اتوبان حقانی، اتوبان همت، خیابون عباس‌پور(توانیر)، تونل رسالت، بوستان ساعی، خیابون بهشتی، خیابون مطهری، خیابون اسدآبادی و فاطمی، خیابون زرتشت، سینما آفریقا، میدون ولیعصر، خیابون کریم‌خان‌زند و کشاورز، سینما قدس، خیابون طالقانی، پاساژ نور، فرهنگستان هنر، دانشگاه هنر و امیرکبیر، خیابون انقلاب، تئانرشهر، پارک دانشجو، خیابون لبافی‌نژاد و نوفل‌لو‌شاتو (چهارراه امیراکرم، خیابون جمهوری (چهارراه استانبول)، خیابون پاستور، کاخ مرمر، موزه ملی قرآن، خیابون امام خمینی (سپه)، میدون منیریه، خیابون معیری و ابوسعید، خیابون قزوین، مهدیه‌ی تهران، خیابون مولوی، خیابون مختاری، خیابون شوش و کارگر، ایستگاه راه‌آهن تهران و در نهایت به میدون راه‌آهن جنوبی ترین نقطه خیابون ولیعصر می‌رسیم. دسترسی BRT خیابون ولیعصر از میدون تجریش تا میدون راه‌آهن کشیده شده و دسترسی به نقاط مختلف اینجا رو خیلی راحت کرده، چندین ایستگاه‌ متروهم نزدیک و تو خود خیابون قرار دارن. نظر شخصی علاقه‌ی من به خیابون ولیعصر انقدر زیاد هست که اگه بخوام نماد‌های تهران رو بشمارم بعد از میدون آزادی، اینجا رو نام می‌برم. این خیابون تو هر فصلی زیبایی خودشو داره و قدم زدن توش لذت‌بخشه، کلی پارک و مراکز مهم تو این خیابون قرار دارن که می‌شه بهشون سر زد. راستی بستنی متری معروف روبروی پارک ملت هم فراموش نکنید.

منتشر کنندهپیاده‌چی سیما پشارپور
  • میدون تجریش، خیابون ولیعصر
  • بی‌آرتی؛ پایانه ۷ ایستگاه تجریش
سرویس بهداشتی ندارد
دلیوری ندارد
Loading...
مسیریابی

نظرات

بدون نظر
هنوز هیچ نظری ثبت نشده

مطالب مرتبط